Wat ik na 6 maanden zonder alcohol heb geleerd

Wat ik na 6 maanden zonder alcohol heb geleerd

Op 31 december 2016 besliste ik omstreeks 23u59 om een non-alcoholische sabbatical in te lassen. Geen maand detox, geen gehypete tournée mineral, maar hardcore 365 dagen zonder. Deels in de hoop om enkele medische klachten de kop in te drukken, anderzijds ook als persoonlijk en sociaal experiment. En neen, ik had geen drankprobleem. Ruim zes maanden zijn gepasseerd, zonder te moeten zondigen. Zes maanden, quasi moeiteloos. Zes moeiteloze maanden en dus hoog tijd om mijn eerste conclusies te trekken.

Mijn huid is er niet gladder op geworden

Niet dat het ooit mijn bedoeling was. Ik ben (nooit gedacht dat ik dit ooit zou schrijven) best tevreden met mijn huid. Mijn alcoholgebruik was ook niet van die mate dat ik er als een zatlap uitzag. Stoppen met alcohol te drinken heeft dus geen echt zichtbare effecten op mijn uiterlijk gehad. Kaal ben ik nog steeds, en mijn ogen zijn nog altijd blauw.


Ik heb nog steeds last van hardnekkige hoofdpijn-aanvallen

Misschien wel de grootste motivator om dit experiment aan te gaan. Ik had vaak last van hoofdpijn. Van die verlammende hoofdpijn. Soms na 1 pintje. Soms niet na 6 Duvels. Het viel mij wel op dat ik vaker hoofdpijn had na wat glazen alcohol. Het werd zelfs zo ondraaglijk dat ik twijfelde of ik wel m’n vrienden wou ontmoeten op café. Uit angst voor de hoofdpijn. Uit angst voor het effect daarvan op mijn humeur. Want tommie met hoofdpijn… dat is best onaangenaam. Nu, ik heb nog steeds hoofdpijn. Even hardnekkig, maar wel minder vaak. Ondertussen ken ik de triggers wel, en kan ik ze beter controleren. Maar dan nog sta ik soms op met knallende koppijn (of ik word er wakker van).


Avondjes op café gebeuren vaker, en duren langer

Donderdagmiddag kriebelt het in onze Messenger-groep al van de goesting om ’s avonds op stap te gaan. Steevast dezelfde kroeg, met ook steeds weer quasi hetzelfde scenario. We lullen en kletsen wat, de drank vloeit rijkelijk, de porties gemengd vliegen voorbij… en gaan naar huis omdat we vrijdag weer aan het werk moeten. Wat m’n vrienden vooral opviel is dat ik meer kom opdagen en langer blijf dan toen ik nog wel dronk. De verklaring? Omdat ik ’s ochtends gewoon frisser opsta.


Alcohol heerst op de drankenkaart

Tenzij je naar een smoothiesbar stapt, valt het me op dat non-alcoholische drankjes vaak niet te vinden zijn op de drankkaart. En dan bedoel ik, een interessant aanbod naast de traditionele frisdranken. Zo, dat wou ik gewoon even kwijt.


Enkele losse vaststellingen om mee af te sluiten:

  • Mijn vrienden drinken nog steeds evenveel
  • Ik heb geen katers meer
  • Iemand gaandeweg zien dronken worden is bevreemdend en grappig tegelijk
  • Alcohol is echt een sociaal glijmiddel
  • Canada Dry met een scheutje citroensap en een schijfje komkommer is mijn nieuwe zomerdrank
  • Ik kijk uit naar mijn eerste glas op 1 januari 2018